Θα μείνω και σήμερα στην υπόθεση Λιγνάδη. Για την οποία έχουμε πια ένα δεδομένο. Όλοι συμφωνούν ότι η ισχύουσα νομοθεσία, βάσει της οποίας το δικαστήριο επέτρεψε την αναστολή έκτισης της ποινής που του επέβαλε, έως την διεξαγωγή της αναθεωρητικής δίκης στο εφετείο, δεν είναι ό,τι καλύτερο για την απονομή της Δικαιοσύνης. Με αποτέλεσμα να προκαλείται η έντονη αντίδραση της κοινής γνώμης. Ως εδω, υπάρχει μια σύμπτωση απόψεων ανάμεσα στην κυβερνητική παράταξη και την αντιπολίτευση. Από κει και πέρα όμως αρχίζουν τα …συνήθη ελληνικά. 

Αντί να γίνεται μια κοινή προσπάθεια αναζήτησης λύσης, ο δημόσιος διάλογος περιορίζεται στην αναζήτηση εκείνου στον οποίο θα αποδοθεί ο «μουτζούρης». Στο αν δηλαδή φταίει περισσότερο η αναθεώρηση του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, όπως έγινε από τον ΣΥΡΙΖΑ, ή αν την μεγαλύτερη ευθύνη την φέρει η σημερινή κυβέρνηση, της Νέας Δημοκρατίας, που δεν τον άλλαξε, ώστε να διορθώσει το πρόβλημα. Ένα ατελείωτο, «γέο-βαγέο», με τον έναν να πετά το «μπαλάκι» των ευθυνών στον άλλον. Μόνο που το θέμα δεν προσφέρεται για αντιγραφή παιδικών παιγνιδιών. 

*** Η κυβερνητική παράταξη αποδέχεται, δια δηλώσεων του Στέλιου Πέτσα ότι «αυτό που δεν μπορεί να ανεχθεί η ελληνική κοινωνία, αυτό που δεν θέλει, είναι κάποιος που έχει καταδικαστεί για βιασμό να είναι εκτός φυλακής και να είναι ελεύθερος». 

*** Η αξιωματική αντιπολίτευση αποδέχτηκε, δια στόματος Γιώργου Κατρούγκαλου, τις δικές της ευθύνες, όταν ο τέως υπουργός αναφερόμενος στην αναθεώρηση το 2019, λίγο πριν παραιτηθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, είπε: «Η διάταξη αυτή προέβλεπε πάντοτε ότι ένας ύποπτος στη φάση που δεν έχει προηγηθεί ή καταδίκη, ή ακόμα και πρωτόδικα καταδικασμένος, αν δεν θεωρείται επικίνδυνος ή ύποπτος φυγής, δεν είναι αναγκαστικό να πάει στη φυλακή, μπορεί να του τεθούν περιοριστικοί όροι. Τι άλλαξε με το νόμο Καλογήρου; Αυτό το “δεν είναι αναγκαστικό να πάει στη φυλακή” έγινε “δεν πρέπει να πάει στη φυλακή, εφόσον δεν είναι επικίνδυνος και εφόσον δεν είναι ύποπτος φυγής».

Αφού λοιπόν αμφοτέρωθεν διαπιστώνετε ότι δεν λειτουργεί σωστά η υπάρχουσα νομοθεσία, αφήστε τα «φταίει ο άλλος». Προχωρήστε ένα βήμα μπροστά. Συνεννοηθείτε επιτέλους και συμφωνήστε να την αλλάξετε. Ώστε το «οι βιαστές να είναι στη φυλακή» να μην είναι ζητούμενο συνθημάτων, σε πολιτιστικές εκδηλώσεις, αλλά απτή πραγματικότητα.