Αν κάτι έχει μείνει στον έντυπο τύπο είναι η αξιοπιστία του που σε μεγάλο βαθμό έρχεται από το γεγονός ότι έχει περισσότερες ασφαλιστικές δικλείδες τόσο στην προετοιμασία και τεκμηρίωση ενός ρεπορτάζ, όσο και στην αποκατάσταση των λαθών.
Αυτό σε αντίθεση με τoν ηλεκτρονικό τύπο, όπου μπορείς να ανεβάσεις κάτι, να το κατεβάσεις όποια ώρα θες, να το διορθώσεις, να του αλλάξεις τα φώτα και μετά να κάνεις ότι «δεν τρέχει τίποτα».
Όταν, λοιπόν, μια εφημερίδα που ανήκει σε αυτές που λέμε έγκυρες εφημερίδες αποφασίζει να τυπώσει μια συνέντευξη, να ανεβάσει διαφορετική version ηλεκτρονικά, εν συνεχεία να την κατεβάσει, μετά να την διορθώσει και μετά να την ξανανεβάσει, τότε υπάρχει πρόβλημα.
Ένας από τους βασικούς κανόνες που εγγυώνται την αξιοπιστία ενός οργανισμού είναι ο τρόπος που διορθώνει τα λάθη του και το γνωστοποιεί στο κοινό του. Κάθε διαφορετική προσέγγιση είναι ιδιαιτέρως προβληματική και δεν τιμά καθόλου το μέσο που ακολουθεί αυτή την προσέγγιση.
