H Washington Post δεν είναι απλά μια ιστορική εφημερίδα. Δεν είναι μόνο μια σπουδαία εφημερίδα. Είναι η εφημερίδα που ανέδειξε το Watergate. Είναι η εφημερίδα που το 1971 πήρε τη ριψοκίνδυνη απόφαση να δημοσιεύσει τα Pentagon Papers, απόρρητα έγγραφα που αποκάλυπταν πως η αμερικανική κυβέρνηση έλεγε ψέματα για τον πόλεμο στο Βιετνάμ.
Με όσα συμβαίνουν τώρα στην Washington Post του Τζεφ Μπέζος, η ταινία μοιάζει πικρά επίκαιρη, καθώς υπενθυμίζει τι σήμαινε κάποτε Τύπος και που έχει καταντήσει σήμερα στα χέρια μιας ιδιοκτησίας που επιλέγει να κάνει τα χατίρια της εξουσίας, αντί να είναι το «σκυλί που γαβγίζει».
Οι δημοσιογράφοι της εφημερίδας ενημερώθηκαν προχθές για εκτεταμένες περικοπές προσωπικού σε όλο τον οργανισμό. Περίπου το ένα τρίτο όλων των εργαζομένων επηρεάζεται, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 300 από τους 800 εργαζομένους στο newsroom. Μαζί θα κλείσουν και κάποια τμήματα, όπως αυτό των διεθνών ειδήσεων.
Για «μια πιο σκοτεινές ημέρες στην ιστορία ενός από τους σπουδαιότερους ειδησεογραφικούς οργανισμούς του κόσμου» έκανε λόγο ο πρώην αρχισυντάκτης της εφημερίδας Μάρτι Μπάρον, γνωστός και από την αποκάλυψη του σκανδάλου στους κόλπους της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας που βραβεύθηκε με Pulitzer.
Δυστυχώς, οι σκοτεινές μέρες διαδέχονται η μία την άλλη και φιγούρες, όπως του Μάρτι Μπάρον, σπανίζουν.
