Κι ενώ όλα φωνάζουν ότι πάμε μπροστά, τουλάχιστον από πλευράς τεχνολογίας, υπάρχουν κι εκείνα τα μικρά και μεγαλύτερα πράγματα που δείχνουν ότι σε πολλά θέματα βαδίζουμε με την όπισθεν.
Πρώτη και καλύτερη η αλλεργική αντίδραση σε οτιδήποτε μπορεί να μην ταιριάζει στα ερμητικά κλειστά κουτιά του μυαλού μας. Και δεν είναι (μόνο) το pride ή τέτοιου τύπου γεγονότα που απαιτούν διάθεση να καταλάβεις, αλλά και να ξεβολευτείς απ’ όσα θεωρείς κανονικά ή δεδομένα ή του γούστου σου. Είναι κι εκείνες οι στιγμές που συνειδητοποιείς ότι εν έτει 2026 ακόμα και η ελευθερία του λόγου είναι υπό διαπραγμάτευση, αν ο… λόγος δεν αρέσει σε κάποιους.
Κάποιοι αντιλαμβάνονται το δημόσιο διάλογο μόνο ως ευκαιρία να ακουστούν αποκλειστικά τα όσα τους βρίσκουν σύμφωνους. Σε διαφορετική περίπτωση αξιώνουν οι αντίθετες απόψεις να μην ακούγονται ή και να απαγορεύονται (αν ήταν δυνατόν κάτι τέτοιο).
Υπάρχει δε μια εκθετική (αλγοριθμική) αύξηση της δυσανεξίας σε ό,τι δεν εναρμονίζεται με το δικό τους modus cogitandi που αν μη τι άλλο προκαλεί μεγάλη ανησυχία και προβληματισμό.
Κατά τ’ άλλα όλοι αγαπούμε το διάλογο, την ελευθερία και τη συμπερίληψη.
