Αυτοί που πραγματικά επωφελούνται από τη φιέστα της ΔΕΘ είναι οι διάφοροι παρατρεχαμένοι, τα εξαπτέρυγα και οι λοιποί δορυφόροι του πολιτικού πλανητικού συστήματος. Αυτοί, μάλιστα. Έχουν κάθε λόγο να θέλουν να κατευθύνονται, κάθε χρόνο. τέτοια εποχή, προς το Βορρά. Ανεβαίνουν στη ντεμέκ ερωτική πόλη, “οργώνουν” εστιατόρια, ταβέρνες και καφέ και ίσως έχουν και τα τυχερά τους. Κάτι σαν πενταήμερη.
Για όλους τους άλλους, μάλλον η χρησιμότητα του θεσμού είναι ανάλογη με τη “σκοπιά παγκάκι” του γνωστού ανεκδότου. Ξέμεινε κάπου στο παρελθόν και ο μοναδικός λόγος ύπαρξής της στο σήμερα είναι για να πηγαίνουν οι αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων και να εκφωνούν δεκάρικους.
Ο ένας υπόσχεται δεκατοτρίτο μισθό και οι άλλοι απειλούν ότι θα βρουν τα χρυσαφικά από τις θυρίδες, στέλνοντας μηνύματα πανικού στις γιαγιάδες ότι ο εθνικός πατριωτισμός θα τους κοστίσει εκείνες τις λίρες που έχουν ξεχασμένες.
Και είναι οι ίδιοι άνθρωποι που δεν δίνουν δεκάρα για το τι συμβαίνει στην πραγματική ζωή. Σε αυτή που κανένας δεν μπορεί να βάλει φρένο στις εταιρείες διαχείρισης οφειλών που εξακολουθούν να παίζουν παιχνίδια με τις ζωές των οφειλετών, γιατί εκείνοι κάποτε λογάριασαν και σχεδίασαν τη ζωή τους πάνω σε εντελώς διαφορετικά δεδομένα και εν συνεχεία έπεσαν στο κενό χωρίς δίχτυ προστασίας.
