Μια είναι πάντα η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι της κοινωνικής επανάστασης, της εξέγερσης. Στην Αραβική Άνοιξη το 2010 ήταν η αυτοπυρπόληση ενός μικροπωλητή στην πόλη Sidi Bouzid που έφερε μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις. Το κύμα διαμαρτυρίας σύντομα γιγαντώθηκε και εξαπλώθηκε σε πολλές χώρες της Βόρειας Αφρικής. Το ίδιο έχει συμβεί και με άλλα γεγονότα που πυροδότησαν μεγάλες επαναστάσεις.
Αυτό ελπίζουμε ότι θα γίνει και στο Ιράν όπου γυναίκες με ψαλίδια στα χέρια και χωρίς χιτζάμπ διαδηλώνουν, εκφράζοντας την οργή τους για το θάνατο της 22χρονης Μάχσα Αμίνι, η οποία ξυλοκοπήθηκε έως θανάτου από την αστυνομία ηθών με την κατηγορία ότι φορούσε λάθος το μαντήλι της.
Είναι δύσκολο να φανταστεί κάποιος ότι το 2022 μπορεί μια γυναίκα να χάσει τη ζωή της για ένα μαντήλι. Είναι, όμως, μια πραγματικότητα την οποία βιώνουν εκατομμύρια γυναίκες στο Ιράν, αλλά και αλλού, οι οποίες στερούνται βασικών δικαιωμάτων, όπως η εκπαίδευση ή η κυριαρχία στο ίδιο τους το σώμα.
Αν οφείλουμε κάτι όλες οι υπόλοιπες είναι να σταθούμε δίπλα τους, ενώνοντας τις φωνές μας μαζί τους και ελπίζοντας ότι η εξέγερση θα έχει διάρκεια και θα φέρει αλλαγές.