Έγινε πολύς ντόρος με την περιβόητη φωτογραφία του ανθρώπου που εισήλθε στο Προεδρικό Μέγαρο για τη γιορτή της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας μη κόσμια (ή τουλάχιστον όχι σύμφωνα με το πρωτόκολλο) ενδεδυμένος. Για όσους δεν την είδαν, ο άνθρωπος φορούσε βερμούδα και σαγιονάρα. Ακολούθησαν υποθέσεις σχετικά με το ποια ήταν η ταυτότητά του και την ιδιότητα με την οποία προσκλήθηκε και πλάστηκαν τα σχετικά σενάρια.

Εν τέλει, λίγες ώρες μετά,  ο άνθρωπος αποκάλυψε την ταυτότητά του και είπε πως στο Μέγαρο βρέθηκε ως εργαζόμενος και συγκεκριμένα μουσικός και όχι ως προσκεκλημένος. Μετά την αποκάλυψη η συζήτηση δεν σταμάτησε, αλλά πήρε νέα τροπή ακόμα πιο ανούσια.

Με αφορμή το συγκεκριμένο, αναδείχθηκε για ακόμα μια φορά ότι έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία στη χώρα μας το τι φορά κάποιος σε αντίθεση με το τι λέει και πράττει ή τις δημοκρατικές αρχές του. Δεν ήταν η πρώτη φορά, ούτε η τελευταία που σταθήκαμε στο επουσιώδες.

Το δεύτερο σχόλιο αφορά σε όλους εκείνους τους επαγγελματίες της δημοσιογραφίας που είτε από έλλειψη επαγγελματισμού, είτε από πρόθεση, διακίνησαν μια φωτογραφία χωρίς να γνωρίζουν την προέλευσή της, το χρόνο που τραβήχτηκε και κυρίως τις ιδιότητες των εικονιζόμενων. Αν υπήρχε μια λεζάντα, θα είχαμε γλυτώσει από πολλές ανοησίες.