Κάποτε οι πολιτικοί από το βήμα του Κοινοβουλίου κατάφερναν να συναρπάσουν τα πλήθη. Στον ιστορικό λόγο “We shall fight on the beaches” (θα πολεμήσουμε στις παραλίες) που εκφώνησε ο Βρετανός Πρωθυπουργός Ουίνστον Τσώρτσιλ στη Βουλή των Κοινοτήτων στις 4 Ιουνίου 1940, προετοίμασε τον βρετανικό λαό για τη συνέχεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και εξέφρασε την ανυποχώρητη στάση της χώρας απέναντι στη ναζιστική Γερμανία, ακόμη και αν η Ευρώπη έπεφτε στα χέρια του Χίτλερ. Θεωρείται μέχρι και σήμερα ένας από τους πλέον επιδραστικούς λόγους, καθώς κατάφερε να ανυψώσει το ηθικό των Βρετανών.
Μετά πάλι ήταν τα μπαλκόνια της… αλλαγής και ο χαρισματικός τρόπος με τον οποίο πολιτικοί, όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου, επικοινωνούσαν με το πλήθος. Χιλιάδες κόσμου παραληρούσαν σε μια συλλογική μέθεξη.
Σήμερα, κουμάντο κάνουν τα chatbots της Τεχνητής Νοημοσύνης. Μπορούν να γράψουν από ιδρυτικές διακηρύξεις και ιδεολογικά μανιφέστα μέχρι τη λίστα για τα ψώνια. Έτσι με λογοκλοπές, συνθετική γνώση και πολλές αερολογίες μπορεί εύκολα και χωρίς ειδική προετοιμασία να βγει η νέα πολιτική περσόνα να διεκδικήσει την προσοχή και την ψήφο. Το τι θα κάνει μετά είναι άλλη συζήτηση…
