Αρθρογραφία

Ο τάφος

“Και που να δεις τι μάρμαρο βάλαμε! Πρώτης ποιότητας. Μόνο που μας ταλαιπώρησε λίγο το θέμα του πως θα φεύγει το νερό”. “Κι εμείς βάλαμε καλή ποιότητα, αλλά μας βγήκε λίγο ακριβά”. Και η συζήτηση συνέχιζε μεγαλοφώνως μπροστά απο το γκισέ του ασφαλιστικού ταμείου και την ταλαίπωρη υπάλληλο που σαν να μην της έφταναν αυτά που είχε στο κεφάλι της, άκουγε και τη συζήτηση για το μάρμαρο του τάφου. Ακούσιοι

Με τα κολυβοαγγλικά μας

Κυκλοφορεί στο διαδίκτυο μια -φτιαγμένη στο πόδι- σε χαρτί Α4 επιγραφή σε κάποια εφορία προφανώς, η οποία εξηγεί στον ταλαίπωρο που θα βρεθεί στην ανάγκη της και δεν θα μιλά ελληνικά ότι στο συγκεκριμένο πόστο γίνονται οι εξής συναλλαγές: ενάρξεις (ενν. εργασιών)-beginnings μεταβολές-changes διακοπές (ενν. εργασιών)-vacation sic(!) Η επιγραφή που δεν είναι η μόνη γιατί στην πλειονότητά τους οι μεταφράσεις στα αγγλικά των ιστοσελίδων, των οδηγών και των επιγραφών των

Η «ηθική» της εξουσίας

Αν δεν μπείτε στο διαδίκτυο, να διαβάσετε το κείμενο του Κώστα Γιαννακίδη στο «protagon.gr», για την ιστορία με τις «σεξουαλικές παρενοχλήσεις» του πρεσβευτή της Βενεζουέλας στην Αθήνα και την στάση της κυβέρνησης που υπερηφανεύεται για το «ηθικό πλεονέκτημα» της, έχετε χάσει. Ο άνθρωπος δίνει τα ρέστα του. Έχει κάνει καταπληκτική δουλειά, ακόμη και εικονογραφική, ξεκινώντας ακόμη από τον παράνομο έρωτα του Μπολιβάρ για την Μανουελίτα. Εδώ καιγόμαστε, με τις «ορμές»

Εμείς κι ο Παπανούτσος

Την εποχή που δεν “έπαιζε” το διαδίκτυο ήταν συγκεκριμένα τα εξωσχολικά αναγνώσματα που έπρεπε να έχει μελετήσει κάποιος για να γράψει έκθεση στις πανελλαδικές. Ευαγγέλιο των απανταχού τριτοδεσμιτών της εποχής μου, τα δοκίμια του Ευάγγελου Παπανούτσου, τα οποία ήταν must κι ας μην ξέραμε οι περισσότεροι ποιος ήταν ο Παπανούτσος και τι τεράστιο αποτύπωμα άφησε στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Το πνεύμα του Παπανούτσου, όπως και των αρχαίων κλασικών, επισκέπτεται συχνά

Αν αντιγράφαμε τον Κανάρη;

Όταν το λέμε εμείς, στην Ελλάδα, έχει ίσως μικρότερη αξία, αν και δεν θα έπρεπε. Να όμως που το λένε έγκυροι γερμανικοί φορείς. Επιβεβαιώνοντας τον ο μεγάλο Χέλμουτ Σμιτ: «Με τα δάνεια δεν σώζετε την Ελλάδα αλλά τις τράπεζες σας». Τώρα προστίθενται τα συμπεράσματα γερμανικών ερευνητικών οργανισμών. Όπως του European School of Management and Technology (ESMT) του Βερολίνου: «οι Έλληνες δεν πήραν ούτε το 5% των χρημάτων των δανείων…. Η

Ρούχα χωρίς ηλικία, τόποι χωρίς ταυτότητα

Περπατώντας στον πεζόδρομο της Κοζάνης, σκεφτόμουν ότι αν δίπλα στο Stradivarius ανοίξουν δυο-τρια ανάλογα καταστήματα, η γνωστή μας “βόλτα” θα αποκτήσει έναν universal (ελληνιστί παγκοσμιοποιημένο) χαρακτήρα. Και κοντά σ’ αυτό θα επηρεαστεί και ο ρυθμός του πεζοδρόμου, αφού τα καταστήματα αυτά κλείνουν αργά, ενώ τα συνεργεία καθαρισμού δουλεύουν μεταμεσονύκτιες ώρες, αλλάζοντας το “ρολόι” της περιοχής. Παρακολουθώντας τη ζωή στον πεζόδρομο της Κοζάνης, παρατήρησα και κάτι άλλο. Ότι οι άνθρωποι και

«Δέσμευση τύπου 98»

Αν έχετε ένα λογαριασμό σε τράπεζα, που είχε μέσα δυο κατοστάρικα και ξαφνικά διαπιστώσετε ότι τα δυο έγιναν ένα, και ως αιτία διαβάσετε την ένδειξη «δέσμευση τύπου 98», να κάνετε και το σταυρό σας και να είστε ευχαριστημένοι που, προφανώς, είχατε συνδικαιούχο σε αυτόν τον λογαριασμό τον ή την σύζυγο, ή κάποιο από τα παιδιά σας. Διότι διαφορετικώς δεν θα έμενε πεντάρα από την κατάθεση σας. Αυτό έπαθε φίλος, συνταξιούχος,

Βρες το νόημα

Η περίοδος των πανελλαδικών εξετάσεων είναι για τους υποψήφιους αργή και βασανιστική. Μερικές ώρες εξεταστικής διαδικασίας κρίνουν σε μεγάλο βαθμό τη συνέχεια, τόσο εκείνων που θα πετύχουν, όσο κι εκείνων που θα αποτύχουν. Τις περισσότερες φορές το κίνητρο για τη σκληρή δουλειά σχετίζεται με την ανεμελιά της φοιτητικής ζωής και τις λιγότερες με το ίδιο το αντικείμενο των σπουδών, το οποίο ενίοτε είναι άγνωστο στους υποψήφιους φοιτητές. Είναι λογικό τα

Μίλα γι’ αυτά που δεν σου αρέσουν

Υπάρχει μια διάσημη θεωρία στη γνωστική ψυχολογία που λέγεται το “σπιράλ της σιωπής” και ανήκει στην Elizabeth Noelle-Neumann. “Το σπιράλ της σιωπής” λέει αυτό που ξέρουμε. Ότι δηλαδή όταν αντιληφθείς ότι είσαι μειονότητα μέσα στον όχλο που κραυγάζει, το πιθανότερο είναι ότι θα το βουλώσεις και θα κάνεις την πάπια. Κι ας είναι ο απολογισμός τύψεις και ενοχές για τη δειλία της στιγμής που σε κράτησε πίσω. Σκέφτηκα, λοιπόν, τη

Τι άλλο θα μας έλθει;

Μακάρι να είναι ψέματα. Γιατί διαφορετικά μας περιμένουν ακόμη πιο δύσκολες μέρες. Ειλικρινώς εύχομαι και προσεύχομαι να αποδεδειχθούν ανακριβείς οι πληροφορίες «από έγκυρες κοινοτικές πηγές» που δημοσίευσαν τις προηγούμενες μέρες οι σοβαρές διεθνείς ιστοσελίδες «Politico» και «EU Observer» αλλά και η γερμανική εφημερίδα Bild. Πληροφορίες κατά τις οποίες οι υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επεξεργάζονται ένα «Σχέδιο Β» για την τύχη των προσφύγων και λαθρομεταναστών. Το οποίο προόρισται να τεθεί σε

Καλορίζικο το τέταρτο, από τους μνημονιοσχίστες

Για όσους δεν το κατάλαβαν, αλλά και για όσους παριστάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν, ότι η «αριστερή» κυβέρνηση των ζόρικων και ασυμβίβαστων, ου μόνον «αντιμνημονιακών» αλλά και …μνημονιοσχιστών, Αλέξη Τσίπρα και Πάνου Καμμένου, μόλις αποδέχθηκε το τέταρτο μνημόνιο, το δεύτερο δικό της μέσα σε λιγότερο από ενάμιση χρόνο στην εξουσία, παραθέτω εδώ ένα επίσημο κείμενο. Την προτελευταία παράγραφο από την ανακοίνωση του  «Γιούρογκρουπ» για την συμφωνία που επετεύχθη, μετά από το

Απλά δεν το είχαμε πάρει χαμπάρι

Αναπολώ τις μέρες που ο Μάης ήταν Γιουροβίζιον και πανελλαδικές εξετάσεις. Τηλεοπτικές συγκρούσεις για το τραγούδι που θα μας εκπροσωπήσει απο τη μια και το αιώνιο άγχος των υποψηφίων και των μανάδων τους από την άλλη. Τότε όλα αυτά έμοιαζαν πολύ σοβαρά και λάμβαναν την ανάλογη θέση στην καθημερινότητά μας. Φέτος, τη Γιουροβίζιον δεν την πήραμε χαμπάρι, ενώ οι εξετάσεις που αρχίζουν τη Δευτέρα περνούν στα “ψιλά”, κι ας έχουν

Φασκελωκουκούλωστα

“Η αλήθεια πονάει, το ψέμμα σκοτώνει” ήταν γραμμένο -μεταξύ άλλων αποφθεγμάτων- στο τετράδιο της κολλητής του γυμνασίου,  στην εποχή που τα ρητά τύπου Κοέλιο κοσμούσαν τα βιβλία ελλείψει φεισμπουκικών τοίχων. Τι να κάνουμε, όμως, που μας αρέσει το τερατώδες ψέμμα, αυτό που μας χαϊδεύει τα αυτιά και σταδιακά μας αποκοιμίζει σ’ ένα βαθύ και ατάραχο -σχεδόν νεκρικό- ύπνο; Πόσες φορές σε αυτά τα έξι χρόνια ξυπνήσαμε στ’ αλήθεια για να

Έτσι βγάζουν το ψωμί τους

  Το φτηνό χορόδραμα του μεσημεριού -που έχει επεκταθεί σε όλες τις ζώνες και όλα τα μέσα-  κόβει εισιτήρια ανάλογα με την ταύτιση που μπορεί το θέμα του να δημιουργήσει στο κοινό. Όσο πιο κοντά φτάσουν οι κάμερες στο χώρο του συμβάντος, τόσο πιο πολύ θα πουλήσει το προϊόν. Μπίνγκο! Ας μην βιαστούμε, βέβαια, να χρεώσουμε την εξέλιξη αυτή στην τωρινή σοσιαλμιντιακή-ηλεκτρονική εποχή και τη σύγχρονη ηθική, γιατί οι παλιότεροι

Τους σκίσαμε τους Σουηδούς

Και άλλοι φόροι και άλλες εισφορές. Ασφαλιστικές και μη. Έχει δίκιο πράγματι ο κ. Κουμουτσάκος που υποστηρίζει ότι οδηγούμεθα σε μια πραγματικότητα κατά την όποια ο μέσος Έλληνας, ο μισθοσυντήρητος, ο συνταξιούχος, ο μικρός επιχειρηματίας ή επιτηδευματίας, θα δίνει τελικώς στο κράτος το 60% των εισοδημάτων που του έχουν απομείνει μετά από τις συνεχείς περικοπές που του έχουν επιβληθεί στην εξαετία της κρίσης. Θα φθάσουμε δηλαδή στο σημείο να πληρώνουμε

Αντί για χολή και όξος

Δεν με ελκύουν οι ποιμαντορικοί λόγοι. Τις περισσότερες φορές είναι φουλ στην υποκριτική χριστιανική ορθότητα,  γραμμένοι σε γλώσσα αυστηρή και παρωχημένη και δεν αφήνουν περιθώρια ουσιαστικής επικοινωνίας. Άλλες πάλι γίνονται παραληρηματικοί και δεν θυμίζουν σε τίποτα την αγάπη αυτού, το λόγο και το έργο του οποίου υπηρετούν. Ο λόγος του Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης Παύλου δεν έχει καμία σχέση με τα παραπάνω. Η ομιλία του κατά την Αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου

Ένας λαός ως …οβελίας

Το σωστό να λέγεται. Αυτοί που μας κυβερνούν κατέχουν άριστα την τεχνική του οβελία. Μας σιγοψήνουν επί μήνες για την ένα συμφωνία. Ένας λαός ολόκληρος στη θέση του οβελία. Όποιο «λίπος» έχει απομείνει σε συντάξεις, μισθούς, καταθέσεις οικογενειαρχών, λίγο-λίγο εξαφανίζεται. Και το «ψητό» είναι έτοιμο να το κατασπαράξουν οι κερδοσκόποι που ακονίζουν τα μαχαίρια και τα πιρούνια τους. Έτοιμοι, πάνω από το ψαχνό που λέγεται «κεραμίδι». Την λατρεία και το

Έξη χρόνια χωρίς Ανάσταση

Το πρώτο Πάσχα μετά το ξέσπασμα της κρίσης, είχα δημοσιεύσει το γράμμα ενός ανέργου από την Καβάλα, του Πασχάλη Λέξα. Ενός εκ των συμπατριωτών μας που ζουν τον δικό τους Γολγοθά. Και δυστυχώς, πολλοί από αυτούς, χωρίς ελπίδα Αναστάσεως: «Είμαι 55 ετών και έκλεισα ήδη ένα χρόνο άνεργος. Όσο και αν προσπάθησα και προσπαθώ ακόμη δεν μπόρεσα να βρω δουλειά. Γνωρίζετε ότι όλη η αγορά είναι… “γονατισμένη”. Σαν άνεργος, εκτός

Ω …πικρόν μου Έαρ

Είναι πράγματι εκ φύσεως τόσο γλυκιά αυτή η εποχή της Ανοίξεως, εποχή της ζωής και της αναγέννησης των πάντων, εποχή Αναστάσεως, ακόμη από τους αρχαίους χρόνους των Ελλήνων, ότε ανέβαινε στον «επάνω κόσμο» η Περσεφόνη, ώστε ακόμη και ο Εσταυρωμένος, στα εγκώμια της ακολουθίας του Επιταφίου, προσαγορεύεται ως «γλυκύ μου Έαρ». Τα κατάφεραν όμως οι πολίτικοι μας ηγέτες ώστε, κατά τα τελευταία χρόνια, αντί θριάμβου της ελπίδας, η ελληνική Άνοιξη

Αν δεν μπορούν, να παραιτηθούν!Του Πάρι Κουκουλόπουλου

Τη Μεγάλη Δευτέρα 25 Απριλίου, ξεκίνησε στη Βουλή η συζήτηση του Νομοσχεδίου για το ασφαλιστικό στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και βασικές διατάξεις φορολογίας εισοδήματος. Το κενό ενημέρωσης είναι μεγάλο εξαιτίας της απεργίας των δημοσιογράφων και γίνεται ακόμα μεγαλύτερο λόγω της σπουδαιότητας του θέματος και κυρίως  των αλλαγών που επέρχονται στα μέχρι σήμερα ισχύοντα. Χωρίς αμφιβολία οι μεγαλύτερες αλλαγές έρχονται  για τους αγρότες, δεδομένου ότι ανατρέπονται ακόμα και όσα ψηφίστηκαν τον Αύγουστο